مسعود کاظم اصلانی

ایران بانو دلم گرفته است.همیشه بدنبال آغوش پر مهرت بودم بدنبال دستان گرم و عاشقت .همشه ,هر لحظه که تو را خواندم نبودی .راستی که بی عشق زندگی کردن درد بزرگیست .اینکه کسی را پیدا نکنی که دوست بداری چه تلخ , چه ناگوار , ایران بانو دلم گرفته است .از تظاهر هایی که در عاشقی میکنند و عشق می ورزند,اما به دروغ اما به دروغ اما به دروغ در دنیای که عشق هم وسیله تظاهر است .ایران بانو دلم تنگ است .برای همان ایران بانوی بی آرایش و بی آلایش .همان ایران بانوی چادر گلدار .همان ایران بانویی که شرم همیشگی را میشد در چهر هاش خواند و آنگاه پرستیدش .ایران بانوی من بر گرد , من تنها ما...

ادامه مطلب