مسعود کاظم اصلانی

همه ما از پدر ومادرمان ارث میبریم .شخصی یک آئینه و شمدان کهنهشخص دیگری نیمی از جزیرهشخص دیگر چندین کار خانه راو شاید شخصی تاج و تخت یک حکومت رااما آنچه که میراث اصلی پدارن و مادران ماستمجموعه رفتار ها و عقایدیست که آنها در ما به جای میگذارند .فرزندی که در یک خانواده حقارت را تجربه میکندتنهاارثی که از پدر و مادر میبرد همین حقارت است و بس حتی اگر آن شخص در اوج دارائی باشد....

ایران بانو دلم گرفته است.همیشه بدنبال آغوش پر مهرت بودم بدنبال دستان گرم و عاشقت .همشه ,هر لحظه که تو را خواندم نبودی .راستی که بی عشق زندگی کردن درد بزرگیست .اینکه کسی را پیدا نکنی که دوست بداری چه تلخ , چه ناگوار , ایران بانو دلم گرفته است .از تظاهر هایی که در عاشقی میکنند و عشق می ورزند,اما به دروغ اما به دروغ اما به دروغ در دنیای که عشق هم وسیله تظاهر است .ایران بانو دلم تنگ است .برای همان ایران بانوی بی آرایش و بی آلایش .همان ایران بانوی چادر گلدار .همان ایران بانویی که شرم همیشگی را میشد در چهر هاش خواند و آنگاه پرستیدش .ایران بانوی من بر گرد , من تنها ما...